VW
AGROexpert

Kαρασμάνης: Να αποκατασταθεί η αδικία σε βάρος ελεύθερων επαγγελματιών μικρών χωριών από την επιβολή τέλους επιτηδεύματος

Ο Γιώργος Καρασμάνης συνυπέγραψε Ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την μη εφαρμογή του άρθρου 3 του Ν. 3986/2011 σύμφωνα με το οποίο εξαιρούνται οι εμπορικές επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες από την επιβολή ετήσιου τέλους επιτηδεύματος σε χωριά με πληθυσμό έως 500 κατοίκους που δεν βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές. 

Στην Ερώτηση τονίζεται ότι ο υπολογισμός του πληθυσμού οφείλεται να γίνει ανά χωριό σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 για την εφαρμογή του σχεδίου «Καλλικράτης» και ζητήθηκε η άμεση αποκατάσταση της αδικίας σε βάρος των επαγγελματιών των μικρών χωριών από την αυθαίρετη ερμηνεία του υφιστάμενου Νόμου. 
Παρατίθεται το πλήρες κείμενο της Ερώτησης : 

«   Με το άρθρο 31 του Ν. 3986/2011 επιβλήθηκε ετήσιο τέλος επιτηδεύματος σε επιτηδευματίες και ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα εφόσον  τηρούν βιβλία Β΄ ή Γ΄ κατηγορίας του Κ.Β.Σ (απλογραφικά και διπλογραφικά βιβλία αντίστοιχα όπως ορίσθηκαν από τις διατάξεις του ΚΦΑΣ και με τον όρο αυτό τα συναντάμε πλέον στην ισχύουσα φορολογική νομοθεσία- N.4308/14- Ν. 4172/13-Ν.4174/13).

Με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου εξαιρέθηκαν οι εμπορικές επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που ασκούν την δραστηριότητα τους σε χωριά με πληθυσμό έως 500 κατοίκους που δεν βρίσκονται σε τουριστικές  περιοχές. 

Στη συνέχεια με την παρ. 3 του άρθρου 3 της Υπουργικής Απόφασης ΠΟΛ 1167/2011 δόθηκαν διευκρινήσεις  για την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 αναφέρεται ότι για την διαπίστωση του πληθυσμού «λαμβάνονται υπόψη τα χωριά και νησιά όπως προβλέπονταν πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 2539/2011 (ΦΕΚ 244 Α΄) για την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστριας»».

Με βάση λοιπόν και τον νόμο και την ΥΑ ο υπολογισμός του πληθυσμού έπρεπε να γίνει ανά χωριό. Κατά παρέκκλιση όμως από την διατύπωση του νόμου, το Υπουργείο λαμβάνει υπόψη του τον πληθυσμό των κοινοτήτων όπως αυτές ίσχυαν πριν από την εφαρμογή του «Καποδίστρια» και μέσω της ΓΓΠΣ επιβάλει το τέλος επιτηδεύματος και σε φορολογουμένους που δεν είναι υπόχρεοι σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου.  Ουσιαστικά δηλαδή θεωρώντας τις κοινότητες, που έχουν καταργηθεί, ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα και αδιαφορώντας για το πόσα χωριά αποτελούσαν κάθε μια κοινότητα, επιβάλλει το τέλος επιτηδεύματος  σε χωριά των 50 και 100 κατοίκων τα οποία έτυχε να συναποτελούν κοινότητα μαζί με άλλα χωριά ξεπερνώντας έτσι τους  500 κατοίκους. Ταυτόχρονα ένα μόνο χωριό που μπορεί να έχει 499 κατοίκους και αποτελούσε από μόνο του κοινότητα εξαιρείται του τέλους επιτηδεύματος. 

Επειδή πλέον χρησιμοποιούνται παντού τα στοιχεία της απογραφής του 2011 όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ 3465/Β/28.12.2012. 

Επειδή εκεί περιγράφεται ο μόνιμος πληθυσμός κάθε χωριού πρέπει τα στοιχεία αυτά να αποτελέσουν την βάση εφαρμογής του νόμου έτσι ώστε με απόλυτα δίκαιο τρόπο να επιβληθεί το τέλος εκεί μόνο που προβλέπει ο νόμος. Δεν μπορεί ένα χωριό 50 και 100 κατοίκων να εξομοιώνεται αυθαίρετα  με ένα άλλο 600 ή 1000 κατοίκων.

Με βάση τα ανωτέρω ερωτάται ο Αρμόδιος Υπουργός:

Σε τι ενέργειες  προτίθεστε να προβείτε έτσι ώστε να αποκαταστήσετε την αδικία αυτή σε βάρος των επαγγελματιών των μικρών χωριών η οποία οφείλεται στην αυθαίρετη ερμηνεία του υφιστάμενου νόμου;     »

Share on Google Plus

 

rindis
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο για το παραπάνω θέμα: