Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Ριζό: Το όνομα από την καλλιέργεια ρυζιού… Το χωριό παλαιότερα και σήμερα

Το Ριζό (Τοπική Κοινότητα Ρίζου - Δημοτική Ενότητα Σκύδρας), ανήκει στον Δήμο Σκύδρας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.

Η επίσημη ονομασία είναι “το Ριζόν”.  
Έδρα του Δήμου είναι η Σκύδρα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Ριζό ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Ρίζου, του πρώην Δήμου Σκύδρας του Νομού Πέλλας.
Στις 6 Αυγούστου, Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, πανηγυρίζει ο φερώνυμος ναός του τη μεγάλη αυτή γιορτή για την Ορθοδοξία!

Ιστορία - Το χωριό παλαιότερα και σήμερα

Το Ριζό βρίσκεται 15 χμ. νοτιοδυτικά της Έδεσσας.
Πήρε το όνομα Ριζό γιατί, όταν πρωτοήρθανε οι πρόσφυγες από τον Πόντο, άρχισαν να καλλιεργούν στα βορειοδυτικά του χωριού, όπου υπήρχαν πολλά επιφανειακά νερά, ρύζι. Η βορειοδυτική περιοχή ήταν και η μόνη που είχε νερό. Το υπόλοιπο χωριό δεν είχε (δεν υπήρχαν αρδευτικά έργα ή γεωτρήσεις) και γι΄ αυτό εκεί καλλιεργούσαν σιτάρια, σουσάμι, λίγα βαμβάκια και καλαμπόκια. Για τις καλλιέργειες του βαμβακιού και του καλαμποκιού έπαιρναν νερό από το νερόμυλο που υπήρχε πάνω στο ποτάμι στην άκρη του χωριού. Το ποτάμι την εποχή εκείνη είχε πολλά νερά και πολλά πλατάνια όπου έφτιαχναν φωλιές πολλοί πελαργοί. Στο ποτάμι δεν υπήρχαν γέφυρες για να περάσουν οι χωριανοί. Έβαζαν μεγάλες πέτρες και περνούσαν πάνω απ΄ αυτές. Δεν υπήρχαν δρόμοι ούτε αυτοκίνητα.
Τα περισσότερα σπίτια ήταν χαμηλά, φτιαγμένα από πλιθιά, ενώ μερικοί που ήταν κάπως πιο πλούσιοι έκαναν διώροφα σπίτια, στα οποία ο κάτω όροφος ήταν από πέτρα και ο πάνω από πλιθιά. Το κάθε σπίτι είχε αυλή και στάβλο και η κάθε οικογένεια είχε αρκετά ζώα (αγελάδες, βόδια, γουρούνια, κότες, κ. ά.)

Πολλοί κάτοικοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Είχαν κοπάδια από αγελάδες, πρόβατα, κατσίκια, βουβάλια, τα οποία έβοσκαν σε μεγάλους βοσκότοπους που υπήρχαν. Την εποχή εκείνη υπήρχαν πάρα πολλά άγρια ζώα (λύκοι, τσακάλια, αλεπούδες, λαγοί). Οι λύκοι έμπαιναν το χειμώνα στο χωριό και επιτίθονταν στα ζώα, οι αλεπούδες ρήμαζαν τα κοτέτσια, οι άνθρωποι μπορούσαν εύκολα να πιάσουν λαγούς. Υπήρχαν πολλοί σκαντζόχοιροι, χελώνες, νυφίτσες κ. ά. μικρά ζώα αλλά και πολλά πουλιά (μπεκάτσες, πέρδικες, ορτύκια, μαυρόκοτες, αηδόνια, καρδερίνες κ.ά.). Το χειμώνα έρχονταν πολλές αγριόχηνες και αγριόπαπιες για τις οποίες έλεγαν ότι φέρνουν τα χιόνια. Και πράγματι τη εποχή εκείνη χιόνιζε πάρα πολύ.

Από την εποχή εκείνη μέχρι σήμερα άλλαξαν πολλά πράγματα στο χωριό.
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1949) ξεκίνησαν στη βορειοδυτική περιοχή αποξηραντικά και αποστραγγιστικά έργα. Έπαψε σ΄ αυτήν την περιοχή η καλλιέργεια ρυζιού και έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα δέντρα (μηλιές). Επίσης με την αποξήρανση μειώθηκαν τα κρούσματα ελονοσίας, που παλιότερα ήταν πάρα πολλά, γιατί υπήρχαν πολλά κουνούπια. Άρχισαν να γίνονται αρδευτικά έργα και αργότερα γεωτρήσεις, κι έτσι υπήρχε νερό για όλα τα κτήματα. Από το 1955 και στα υπόλοιπα κτήματα ξεκίνησε η καλλιέργεια καρποφόρων δέντρων. Μετά το 1960 άρχισε η συστηματική καλλιέργεια των ροδάκινων που είναι η βασική καλλιέργεια σήμερα.

Στο ποτάμι, με το πέρασμα του χρόνου, φτιάχτηκαν γέφυρες, ο νερόμυλος γκρεμίστηκε και οι κάτοικοι του χωριού έκοψαν τα πλατάνια. Το 1952 ήρθε το ηλεκτρικό ρεύμα. Σιγά-σιγά άρχισαν να φτιάχνονται δρόμοι και το 1967-68 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα αυτοκίνητα.

Άρχισαν να κτίζονται καινούρια σπίτια, πιο σύγχρονα, και το χωριό άρχισε να επεκτείνεται. Λίγα σπίτια έχουν τώρα στάβλους και ζώα. Οι κάτοικοι έπαψαν πια να ασχολούνται με την κτηνοτροφία, εκτός από λίγες εξαιρέσεις.
Τα πιο πολλά απ΄ τα άγρια ζώα που ζούσαν στην περιοχή εξαφανίστηκαν. Οι λόγοι είναι πολλοί. Ένας σημαντικός λόγος ήταν οι μάχες που έγιναν στην περιοχή στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου. Άλλος λόγος ήταν το κυνήγι που εξαπέλυσαν οι κάτοικοι του χωριού στους λύκους και τις αλεπούδες για να προστατέψουν τα ζώα τους. Το κόψιμο των δέντρων του ποταμιού έδιωξε τους πελαργούς. Το υπερβολικό κυνήγι λαγών και πουλιών βοήθησε στη μείωση του αριθμού τους. Η χρήση φυτοφαρμάκων μείωσε τον αριθμό των εντόμων και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί και ο αριθμός των πουλιών, τα οποία τρέφονταν μ΄ αυτά. Ακόμα, όλες οι αλλαγές που έγιναν στην περιοχή, οδήγησαν στη μείωση του αριθμού των χελωνών, των σκαντζόχοιρων, των φιδιών κ. ά.
Σήμερα η έκταση του χωριού είναι 600 στρέμματα και ο πληθυσμός του φτάνει τους 1.250 κατοίκους (περίπου 350 οικογένειες). Στα 6.500 στρέμματα της αγροτικής του έκτασης καλλιεργούνται κατά κύριο λόγο ροδακινιές και μηλιές, αλλά και λίγες αχλαδιές, βερικοκιές, κυδωνιές και ακτινίδια.
(Πηγή: Ιστοσελίδα του υπερδραστήριου Δημοτικού Σχολείου Ριζού)

Ανέγερση μνημείου 
Ο Σύλλογος Ποντίων Ριζού προσκαλεί όλους τους πολίτες την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019, στις 11.30 π.μ, στο λόφο του Ριζού Πέλλας.
«Με τη λύρας την λαλίαν το κλάμαν και την παρηγορίαν».
Θυμούμες: 1919-2019 - Eκατό χρόνια αγώνα για την δικαίωση της μνήμης του άδικου χαμού των 353.000 Ελλήνων του Πόντου.

Το Τοπικό Συμβούλιο Ριζού αποτελούν οι:
Φαντίδης Χαράλαμπος - Πρόεδρος
Σιδηρόπουλος Βασίλειος, μέλος
Γρηγοριάδης Ευστάθιος, μέλος
rizoq
Share on Google Plus

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφού σας ευχαριστήσουμε για την μοναδική εκτίμηση και εμπιστοσύνη που δείχνετε στην Ηλεκτρονική Εφημερίδα karatzova.com, καθιστώντας την πρώτη -με διαφορά- σε επισκεψιμότητα στην ευρύτερη περιοχή της Π.Ε. Πέλλας, θεωρούμε απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι:

Στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης των αναγνωστών- επισκεπτών της η Η.Ε. karatzova.com θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής.

Όμως θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε με σαφήνεια ότι σε καμία περίπτωση η Η.Ε. δεν δημοσιεύει σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, φασιστικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Από όπου και αν προέρχονται, όπου και αν απευθύνονται…

Είναι αυτονόητο επίσης ότι τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και όχι κατ' ανάγκην την άποψη της Ηλεκτρονικής Εφημερίδας.

Σας ευχαριστούμε και πάλι…