Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Εκοιμήθη ο π. Γεώργιος Μεταλληνός


Εκοιμήθη σήμερα Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, μία μεγάλη μορφή της ορθοδοξίας που αφήνει πίσω του μεγάλη πνευματική παρακαταθήκη.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1940 όπου και ολοκλήρωσε μια μεγάλη φοίτηση του στις εγκύκλιες σπουδές (1958). Από το 1964 έως το 1967 σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε τα πτυχία θεολογίας και Φιλολογίας. Με την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα Πατρολογίας και το 1969 μετέβη για μεταπτυχιακές σπουδές στην τότε Δυτική Γερμανία (στα πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας), όπου και διέμεινε μέχρι το 1975. Ενδιάμεσα πραγματοποίησε σπουδές και αρχειακές έρευνες στην Αγγλία. Το 1971 εισήλθε στις τάξεις του κλήρου στη Γερμανία και έγινε διδάκτωρ Θεολογίας (Αθήνα) και Φιλοσοφίας – Ιστορίας (Κολωνία).


Από το 1984 ήταν καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκοντας «Ιστορία του Πνευματικού Βίου κατά την μεταβυζαντινή περίοδο», «Ιστορία και Θεολογία της Λατρείας» και «Βυζαντινή Ιστορία». Διετέλεσε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής από το 2004 έως το 2007, οπότε και αφυπηρέτησε, όντας πλέον Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής.

Την ποιμαντική του δραστηριότητα αναπτύσσει στον πανεπιστημιακό Ναό του Αγίου Αντίπα στο χώρο της Οδοντιατρικής Σχολής. Το 2015 βραβεύτηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το συνολικό του έργο.


Η συγκινητική ανάρτηση της κόρης του:




Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός... Καλοτάξιδος...

-Μικρό σήμα μνήμης-
Πάντα τον αγαπούσα αυτόν τον Άνθρωπο...
Αν και δεν έχω μάθει ακόμα τι σημαίνει αυτό...
Το ρήμα Αγαπώ…
Θυμάμαι... κι εκεί στο σπίτι τους στο Ληξούρι που μας μιλούσε...
Και πάνω σ’ένα θέμα, που θυμάμαι περίπου τα λόγια του
αλλά ακριβώς το νόημα τους, έλεγε…
“…Σαν ήρθανε οι Γερμανοί, οι Βαυαροί στην Ελλάδα
και είδανε τους Ορθόδοξους Έλληνες Παπάδες, τρομάξανε…
...είδανε κάτι Παλληκάρια, Αδέρφια τού Χριστού·
με τα μακρυά μαλλιά τους ν’ανεμίζουν στον αέρα…
κι απ’τη μέση τους να κρέμονται σπαθιά και πιστόλια…
ενώ από το στόμα τους έβγαινε η Ανάσταση…
…τα είδανε και τρομάξανε.
Σκεφτήκανε…
Άν αυτός ο Λαός, έχει τέτοιους Πνευματικούς Πατέρες…
…που θα πάμε εμείς…!;
Κι αποφάσισαν τότε…
…να μας βάλουνε τα δυό πόδια σ’ένα παπούτσι…
…κι εφέρανε στην Ελλάδα τον ευσεβισμό και τον ηθικισμό…
…την ψευτο-ηθική… την πνευματική υποκρισία…
με τρόπους και προπαγάνδα που αυτοί ήξεραν… και ξέρουν ακόμη…”
Ν’αγιάσει το στόμα σου Παπά Γιώργη μου! Καλοτάξιδος.
Σ’ευχαριστούμε γιά όλα.

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Share on Google Plus

    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια:

  1. Αιωνία του η μνήμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αιωνία του η μνήμη. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί εμείς οι λαϊκοί πεθαίνουμε ενώ οι κληρικοί κοιμούνται. Μπορεί να το εξηγήσει κάποιος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη διστάσετε να προσθέσετε σχόλια στο δημοσίευμα που σας ενδιαφέρει.

Η εφημερίδα karatzova.com ενθαρρύνει τη δημόσια έκφραση των αναγνωστών της εφόσον τηρούνται οι βασικοί κανόνες δημοσιότητας που ορίζουν οι ελληνικοί νόμοι.